De maand januari hebben we hier allemaal vakantie. Toch is het vakantiegevoel wel een beetje weg vanwege veel bureaucratische problemen die ons tot nu toe verhinderden om er even een weekje tussenuit te gaan.Ik probeer er maar niet al te veel over te piekeren. Dat helpt toch ook al niet en het is er ook veel te warm voor. Elke dag zo tegen de 40 graden. Vaak een flinke onweersbui aan het eind van de dag en de andere dag is het zo weer heel heet. En omdat het ook al niet helpt als je op de stoel gaat zitten klagen ben ik maar aan het opruimen en schoonmaken gegaan. Dat was ook wel echt es nodig. En ja, toch ook maar vast bezig gegaan met de enorme klus van de presentielijsten van de clubs.

Ondertussen is de gouverneur van de provincie Rio ook opgepakt. Zijn chauffeur zit bij ons in de kerk. Ook de man van een vrouw bij ons uit de kerk is opgepakt. Vanwege corrupte politiek. Okay, niet na te trekken voor mij als leek. Ondertussen hoor ik dan van een vrouw die heel graag volgens de Bijbel wil leven dat ze de scriptie van haar dochter zit te maken!! Afijn?! “Nou, dat is dan toch ook corrupt?!”, zeg ik tegen Fernando. En als je niet corrupt wilt zijn dan kost het je bergen met geld. Nou, laat ik maar stoppen. Veel te verwarrend allemaal.

Het is vreselijk wat er hier elke dag gebeurt. Eén ding is me erg bijgebleven. De eerste politieagent die doodgeschoten werd dit jaar! Hij was dertig, had een zoontje van drie aan wie hij via zijn vrouw nog een audio had gestuurd. “Pappa komt vanavond laat thuis! Dan slaap je denk ik al maar dan ga ik wel even bij je kijken”. Vervolgens stuurde hij een berichtje aan z’n vader. “Vader, ik hoor een loflied…. En herinner me zoveel uit mijn jeugd. Ik wil je bedanken voor alles wat je altijd voor me gedaan hebt en wat je nog steeds voor me doet. En ik hoop dat mijn zoontje dezelfde liefde voor mij zal voelen zoals ik die voor jou voel”. Even later werd hij doodgeschoten.

Ik moet eerlijk zeggen dat je hier niet te lang in huis moet zitten want dan word je bang om de deur uit te gaan.

Ondertussen krijg ik appjes van clubkinderen . Zo blijft het werk maar malen door mijn hoofd. Een poosje terug zei ik tegen iemand: “ Nou, wat mijn droom is? Nog es een keer met de auto een paar weken door heel Europa gaan trekken.” Een mens moet wat dromen af en toe toch?

Tijdens het maken van de lijsten verbaasde ik me erover dat er de afgelopen twee jaren 78 nieuwe kinderen op de clubs in het centrum zijn geweest! Daar zijn ook kinderen bij die daar niet wonen maar dan op visite waren en “toevallig” dan een keer op de club kwamen. Maar nee, niets is toeval. Ze horen dan toch even iets uit het woord van God! Wat de vrucht daarvan is? Ik weet het niet! Ik bid God dat Hij het werk achtervolgt met Zijn zegen! Dat klinkt heel geijkt maar eigenlijk heel mooi! Ik moest daar ook aan denken toen Fernando me vertelde dat er een tomatenplant in een hoekje groeide met heuse tomaten! Ik was heel verbaasd. “Je hebt zeker restjes tomaat daarheen gegooid?!” vroeg Fernando. Ja, dat had ik inderdaad gedaan. Al het “groenafval” gaat met een grote zwaai het woud in hier. Maar de tomaat had ik niet ver genoeg gegooid en nu was er zomaar een prachtige plant mét echte tomaten. En dat terwijl ik het niet wist en er dus ook helemaal niet naar om had gekeken.

Laten we dan maar doorgaan toch? Doorgaan met aan mensen te vertellen hoe goed God is! Doorgaan met te vertellen dat er genade is!

Hartelijke groet, Janneke