Februari 2018

Net weer acht dagen terug in Rio de Janeiro. En dat betekent dat we weer wat in het ritme van hier zijn.

We kijken alle vier terug op een mooie tijd in Nederland. Ook was het goed om weer in de Moria te zijn! Heel veel dank voor de aandacht en liefde die we vanuit jullie midden mochten ontvangen. Ik vond het een bijzonder mooie en bemoedigende ervaring om een keer op een een besloten kring over ons werk te vertellen op de vrouwenverening. Ook was het fijn om voor de jeugd van de Menorahkerk te vertellen over het leven in Rio voor zo’n zestig jongeren.

Met 24 lezingen, twee fijne  vergaderingen met Jafet, een gezellig etentje met de werkgroep van Urk, een reunie van mijn Driestarklas etc etc was het het drukste verlof ooit en ik heb dan ook aan Jafet gevraagd of ik in september toch weer drie weken in Nederland mag zijn. Ik vind twee jaar echt te lang nu. M`n moeder wordt ook een dagje ouder. Het afscheid is moeilijker dan tien jaar geleden. Eigenlijk wil ik nooit echt afscheid nemen. Gewoon … hup en weg ben ik weer. Ik ben blij jullie te kunnen vertellen dat we een bijzonder goede vluchten hebben gehad! We vlogen eerst naar Zurich waar we nog net op tijd het vliegtuig naar Rio konden nemen. En het waren vluchten zonder ook maar enige turbulentie! Hoe heerlijk!!

Een uur voordat we van Urk vertrokken kreeg ik een filmpje vanuit Manguinhos binnen? Een flinke overstroming van de rivier!! Later hoorde ik er meer over. Het water had tot 1.70 bij onze poort gestaan! Iedereen was binnen de favela gevlucht naar tweede en derde verdiepingen. Een man die dit jaar een krotje had gebouwd aan de rand van de rivier werd midden in de nacht wakker en “ik zag alleen maar water om me heen en m`n bed werd ook al nat”. Fernando vroeg wat hij toen gedaan had. “Wat ik toen gedaan heb ? Ik ben het water in gedoken! Wat moest ik anders ? Ik heb geen tweede verdieping waar ik heen kan gaan”. Maar dat vieze water induiken is bepaald ook niet zonder gevaar!. Vanwege een kapot gegaan waterreservoir was ons speelhuisje van karton op de eerste verdieping ook al kapot gegaan. Collega`s zijn druk bezig met een nieuw speelhuisje!

Ik ben deze week thuis gebleven. Die week ben ik echt nodig om bij te komen, weer in het ritme van hier te komen en om ook thuis weer alles op orde te krijgen. Hadassa en Christy gaan weer naar school. Hadassa met de bus naar de Federale Staatsschool in Paracambi. Christy naar de Provinciale Staatsschool in Mendes. Ze gaan nu beiden `s middags naar school en ik moet zeggen dat dat een dag hier wel rustiger maakt. Christy kan om 15 uur nog een keer een warme maaltijd eten als ze dat wil want die wordt dan op school geserveerd. Meestal wil ze dat niet maar toen ze op een dag stroganoff hadden heeft ze gewoon nog een keer een tweede keer gegeten.

Verder is er een moeder van een clubkind van ons aan een hersenbloeding overleden. Heel verdrietig! En Wesley van 20  is overleden!! Dat was een grote schok voor me. Als kind kwam hij heel trouw met zijn tweelingbroer op de club. Toen Wesley tien was is hij met een groepje een dagje uit geweest met ons. Ik had voor elk kind een oppasser want door de jaren heen heb ik wel geleerd dat jet niet achter twee kinderen aan kunt rennen als dat nodig is. Wesley was die dag `mijn kind` en we hadden veel plezier samen die dag. Jaren nadat hij al niet meer op de club kwam veranderde hij ineens in ‘gay’. We zagen hem nog heel vaak bij het lopen door de favela en spraken dan met hem. Gelukkig was hij de laatste tijd ineens weer ‘gay-af’ en ging aar een kerkje in de favela. Tijdens ons verlof is hij plotseling aan tbc en hepatitus overleden.

Ook in Pedra Lisa is het nodige weer gebeurd. Er was vlakbij het clubgebouw brand uitgebroken. Omdat de brandweer snel water moest hebben hadden ze het clubgebouw weer opengebroken om bij de waterbak te kunnen. Maandag hoop ik er naar toe te gaan. Nog maar even geen clubs maar gewoon even iedereen spreken en bekijken wat er gebeuren moet.

Politiek is het onrustig. Jullie hebben ook in het RD kunnen lezen dat de president het leger heeft aangesteld over de veiligheid van Rio de Janeiro. Dit leidt echter weer tot onrust en zich miskend voelen bij politieagenten. Het leger is inmiddels al present en controleert zelfs de mobiels van mensen die de favela ingaan. In Manguinhos is een straat waar Fernando normaal met de auto naar binnengaat ineens dichtgemetseld. Van de buitenkant lijkt het of er ineens een gebouw staat. Heel vreemd! Fernando zei dat de drugsbende zich probeert voor te bereiden op de komst van het leger, oftewel, om weerstand te bieden. Dat belooft dus niet veel goeds. In de favela mag je sowieso niet voor het leger of de politie zijn uiteraard maar het feit dat er veel corruptie is maakt het dat sowieso moeilijk.

Blijf dus alsjeblieft voor ons bidden.

Een hartelijke groet vanuit Rio,
Janneke